ÜÇE KADAR SAY

 

 

 

 

 

Kaça kadar saysam anlardın kendimde olduğumu

Üç mü hadi birde parmaklarınlarınla göstersene

Ben yüzden geri saymaya başladım bile içimden

 

Ne kadar havaya zıplasam inanırdın senin yanında

Kalbimin bayramı görmüş bir ihtiyar gibi mutlu olduğuna

Belkide bir gözüm hep kapıda olurdu bayramın son gününe dek

 

Yüksek sesle bağırsam avazım çıkana dek aşkımı cümle içerisinde kullanarak

Yoksa pankartmı sallasam gönlümün meydanlarınla kafanı çevirdiğin her yöne doğru

Yok yok dur ! fısıldıyorum en saf halimle kalbimin ıssız arka sokaklarında

 

Bir cep telefonun mesaj hanesine sığan karakterlerle

Nasıl kendimden emin bir cümle kurabilirim ki dört başı mahmur

Olmuyor  ! Haleti ruhiyem müsayit değil  gülücük işareti mutluluğumu ifadede zorlanıyor.

 

Oysa rüzgar gülleriyle koşturan çocuklar var gönlümün gelincik kokulu tepelerinde

Belki  arda arda sayamıyorum rakamları gözlerinin içine bakarak

Senin yanında zıplamak  erkekliğime dokunuyor inceden

Bağıramıyorum avazım çıktığı kadar sokaklarda meydanlarda

Kulağına fısıldayacak kadar  cesaretli değil ki

düzensiz atan küçük kalbim

 

 

 MAHMUT SAMİ BİRİCİK