GAMSIZ HAYAT

Ağır gelir yaşadıkların işte sırayla yaptıkların ;

*Ağlarsın hiç olmadık yerlerde, tuvalette ,banyoda , otobüste yatağında hem de öyle böyle değil baloncuklar çıkana kadar patlama noktan ney unutursun .Aklına yaşamış olduğun bütün kotu şeyleri getirir daha bir gazla daha sesli daha sert ağlamak istersin dolusundur çünkü…
* Hep aynidir replikler ‘boş bir araziye götürün beni hayata inat yırtılırcasına bağırmak istiyorum’ dersin.Arada olur öyle çünkü sesini kimseye duyuramadığında dağlara taşlara çarpıp yankılansın çınlasın istersin kulaklarında farkında değilsindir içindeki sese alışmışsındır aslında.Unutursun bir sensin aslında. Eşek bile bir çukura ikinci kere düşmez , ama sen düşersin her zaman o meşhur güven çukuruna…
* Niye ben diye isyan edersin sonra koskoca dünyada niye ben?…
İçten içe bilirsin aslında tek senin olmadığını ama dolusun ya işte ona da çatarsın çünkü sen kendince sinirini kimseden çıkarmazsın kırmazsın insanları.Korkarsın öyle yada böyle yalnız kalmaktan hayatında olanlarda kaybetmekten niye çünkü sen salaksın!…
* Sonra dido, eti puf ,ıslak kek ,çekirdek ,dondurma gibi insani anlık mutlu edip sinirinden dişlerinin kaşınmasını geçiren kalorisi yüksek ıvır zıvırlara sararsın hazmedemediğin hayatının üstüne onları çiğner çiğner hatta bazen çiğnemeden yutarsın neden mi ?

Güçsüzsün çünkü o an senden çaresizi yok bu hayatta…
* Sonra başlar uyku halleri hayattan soğuduğun için rüyanda ararsın gerçekleri kısacası yasamaya uyursun aslında unutmak için derdini ,uzun bir sure yastığın ıslaktır sabahları , içine bile akıtmayı beceremezsin neden mi ? kendinin farkına varmamışsındır çünkü aslında çok basit olan şeyleri çözümsüzleştirip birikimlerinin acısını çıkarırsın sanki biri sana ne oluyor neyin var diyecekmiş gibi umutla ama bitik…
* Son aşama bir gün bir uyanırsın bakarsın gözyaşların boşuna anlayanda yok önemseyip yardım edenden önce bir sorarsın kendine ben çocukluğumdan beri hep bizdim
simdi nerde benliğime çoğulluk
getiren sevdiklerim ?
Cevabi basit: hayatlarını kurdular tıpkı senin gibi senin yasadıklarını yaşıyorlar belki de senden daha da şiddetli
sonuçta sen kafayı yedin belki ama onlarda yedi…
Kazı kafana kadim dostum hayat sen istediğin surece anlamlı sen istemediğin surece anlamsız ve bos…
Silkelen kalk ayağa unutma sen ne kadar büyütürsen gözünde hayati o kadar acımasızca ve şiddetle EZER seni…

TIKNAZ TAKUNYA 

SAKLAMBAÇ

Çocukluğum da ki gibi durmadan icimdekileri yazasim var kucukken yazarsam icimden cikar deftere dokulur kapagini kapatinca biterdi küçücük  yirmi dört saate sigdirdigim dertlerim yada toz pembe hayallerle dolu kucucuk beynim oyle oldugunu zannederdi…
aslında güzeldir çocukluk saklambaç oynarsin herkes sobelenmis bitek sen kalmissin saklandigin yerden cikip cikmamak arasinda dusunmek kadardır korkun o kadar masum temiz ve heycanli aksam yataga tozlu terli vucudunu koyugunda ruhunda unutur mahallenin abisinin elinden zorla aldığı  şekerin uzuntusunu dustugunde parcalanan dizinin acisini ve sobelenmenin vermis oldugu kaybetme hissinin hayal kırıklığını sonra goz acip kapayinca sabah olmustur icinden dersin annem haklıymış yatıcaz kalkıcaz sabah olacak güneş çıkacak…

o gunes dogdu simdi olgunlasan sana, genc odanin penceresinden iceri…
buyumek insani olgunlastirmak yerine tabiri cahizse hayat denen o iskenceye bagisiklik kazandiriyo zamanla temposuna alistigin hersey o kadar buyuk bi hizla oluyoki sen ne yapicam diye dusunmek yerine ani kurtarmayi ogreniyosun once, yani yalan soylemeyi!…
yalan gunahti oysa kucukken Allah baba kızardı
tabakta pirinc pilavi birakirsak arkamizdan aglayacagina inanirdik oysa o kadardi korkularimiz yine masum yine temiz simdi oylemi
kimi kurban edicegimizin bi onemi bile yok yalanlarimizi savururken gunahlara girerken
yasamak cok zor bunca yalanın sahteligin sevgisiz insanlarin savaslarin ortasinda cocuk kalabilmek cok zor
bedenin buyuk goruntun buyuk cunku kimse bakmaz icindeki cocuga
hirpalarlar seni
simdi oturdugun yerden kalk bak aynaya sen bu yazdıklarımın hepsini yaşadın hic şaşmaz kimseyi atlamaz hayat
bugun benim icimdeki cocuk küstü hayata parmaklarini kitledi küsünü bozucak bi umut bekliyo aslında…
hala nefes alıyorum ama…